Een Travellerspoint blog

Door deze auteur: valerie26

Secret places in the Palazzo Vecchio...

DAG 14 – FIRENZE (DEEL 2)

sunny 33 °C

Aangezien ik sinds gisteren verging van de jeukende muggenbulten was het deze nacht mijn beurt om niet zo goed te slapen. En wellicht speelde mijn te kleine blaas ook een rol... Niet dat we nu gaan klagen, nu we eindelijk warm weer hebben, hier in Firenze, maar het verschil met de vorige dagen is wellicht iets te groot voor ons. Puffen, zweten, drukkende warmte, volop drinken en ijsjes eten om toch iets van verfrissing te vinden... En ja, dan mag je dat ’s nachts waarschijnlijk bekopen met een aantal toiletbezoeken!
Vandaag stond er een rondleiding met gids door het Palazzo Vecchio op het programma. We waren op tijd opgestaan om te ontbijten en nog wat praktische zaken te regelen met de vervangster van Federica, maar toch slaagden we er weer in om maar nipt op tijd aan de Infobalie ter plekke te arriveren. Nadat onze vrouwelijke gids haar namenlijstje had afgepunt, vertrokken we op een ontdekkingstocht doorheen het oude paleis, genaamd ‘The Secret Places-tour’. In duidelijk en verstaanbaar Engels schetste ze ons de geschiedenis van het paleis en zijn vroegere inwoners, en zijn huidige functie. Met af en toe een grapje en open vragen naar haar toehoorders toe, maakte ze er een interactieve en leuke onderneming van. Door haar verhalen zag je de mensen van vroeger tot leven komen. En toen ze aan het laatste gedeelte begon over ‘scandals and romances’ hing iedereen aan haar lippen.
Buiten maakten we nog even een foto van de derde steen van links en van onderaan te tellen, aan de ingang. In die steen werd namelijk een half gezicht uitgehouwen door een man. Elke dag, na zijn werk, kwam hij op zijn route langs het paleis dezelfde man tegen. Die sprak hem elke dag aan en dus ging hij met zijn rug tegen de muur staan en beitelde zo tijdens het gesprek telkens een stukje van het gezicht van de andere man uit de steen. Dit verhaal wist Federica ons te vertellen... (Na wat opzoekwerk op internet bleek het verhaal enigszins anders ineen te steken: http://ciaotutti.nl/tag/piazza-della-signoria/ --> scroll naar de post van 11 mei, er staat ook een foto bij)
Na een snelle hap in het centrum van de stad begaven we ons naar Oltr’arno, het gedeelte aan de andere kant van de rivier Arno. Deze keer zagen we bij het oversteken van de brug geen bever of reiger eronder zitten, zoals gisteren. Aan de overkant vonden we weer een leuke Gelateria. Na het ijsje trokken we dieper het andere gedeelte in, maar besloten na een tijd toch om terug te keren, want de sfeer hier was heel anders dan we gewend waren. Grimmiger, armer, donkerder... Waarom weten we nog steeds niet, maar het lijkt wel of wij (net als slecht weer) ook de bedelaars aantrekken. We hadden ons nog geen 5 seconden neergezet op een bank in de schaduw in een parkje, of de man naast ons vroeg ons of we geen geld hadden voor hem en zijn vriend. ‘Sir, we need 2,50 euro for a piece of pizza, before we go to work. You can help us with that!’ Eum?! Na ons ontkennend antwoord, liep hij naar de volgende en de volgende en… wat bleek? Een weke ziel bood een sigaret aan en dit was blijkbaar ook al voldoende om hun honger te stillen! En dit gebeurde allemaal onder de ogen van 3 politiemensen, op nog geen 5 meter afstand! Ongelooflijk!
We vonden dit toch wel iets te gortig worden, dus maakten we direct rechtsomkeer over een andere brug, tot we weer in het ons ondertussen bekende gedeelte van Firenze zaten...

V.

Geplaatst door valerie26 11:04 Gearchiveerd in Italië Reacties (0)

Dood aan de tijgermuggen!

DAG 13 – FIRENZE (DEEL 1)

sunny 30 °C

Na een heerlijke nachtrust in een hemelsbreed bed (om er elkaar in terug te vinden, heb je net als in deze megastad een plattegrond nodig!) wagen we ons aan een echt Firenzisch ontbijt, geserveerd in één van de grote kamers met originele muurbekleding en schilderijen, die de B&B huisvest. Die B&B, Il Marzocco, bevindt zich overigens op de eerste verdieping van een groot herenhuis.
We checken nog even bij Federica of ons ticket om morgen (zondag) de ‘guided-tour’ in het Palazzo Vecchio mee te volgen, gereserveerd is, en ze belooft ons om dit onmiddellijk in orde te brengen. Hierna vertrekken we, met de plattegrond (vol aanwijzigingen en krabbels van Federica) in de hand, richting hartje Firenze. Eindelijk zijn ook de weergoden ons wat gunstiger gestemd, want vandaag was het bakken en braden in de binnenstad!
Gisterenavond waren we net te laat, maar vandaag konden we de sfeer van de marktkraampjes rond de overdekte markt in Mercato Centrale diep opsnuiven. Een gewemel van jewelste! Al de nabije straten stonden vol met standjes die allemaal hetzelfde leken te verkopen: Venetiaanse maskers, lederen riemen en jassen, handtassen, schoenen, sjaaltjes, juweeltjes, ... Ik geloof dat we zo wel zeker 100 kraampjes gepasseerd zijn! En die verkopers ervan zijn niet vies van een beetje ‘agressief’ verkopen... (Ook de vele bedelaars en Roma-zigeuners die in de stad rondlopen, kunnen een staaltje vasthoudendheid laten zien!)
In de Mercato Centrale zelf zie je dan nog eens hetzelfde scenario, alleen verkopen ze hier vooral vlees, vis, kaas, kruiden, bloemen, drank, ...
Onze ontdekkingstocht zette zich voort richting verschillende basilieken, kathedralen en piazza’s. Onderweg vonden we nog enkele souveniertjes, een fles van de bekende limoncello én een paar mooie wijnglazen!
Ondertussen begonnen er bij mijzelf een aantal plekjes verschrikkelijk te jeuken! En ja hoor, ik die dacht gespaard te blijven van die rotmuggen hier, ontdekte gedurende de dag een 20-tal (!) grote, jeukende muggenbeten! Aaaarrccchhh!!! De tijgermug, zo noemen ze dat beest hier, een grote zwarte mug met een witte streep op zijn rug. En het ergste van alles is dat je die beesten niet hoort en niet voelt!
Na een salade voor mij (waar er echt wel meer sla dan iets anders in zat, ik moest de stukjes meloen, appel en radijs met een vergrootglas gaan zoeken tussen al die rucola) en een bord gefrituurde groente voor Ignace, haalden we ons nog een lekker ijsje bij een aanbevolen plaatselijke Gelateria. Al likkend liepen we naar het noorden van de stad, waar we op het San Marco-plein ons ijsje verder opaten. Daar zag ik nog een kant van Ignace die ik niet kende: duivenvoeder! :-) We gunden onszelf ook even wat rust op Piazza Della Annunziata, waar we gezellig de Belgische krant van gisteren lazen.
Rond 6 uur ongeveer strekten we de benen weer en ging het richting Piazza Santa Croce, waar de buurt wat verkenden. Aan de Ponte Alle Grazie hingen we over de rand om de hoogte in te schatten en wat zagen we daar? Meneer de Bever! Zich aan het wassen in het late zonnetje...
Aangezien Trattoria Anita in de Via Vinegia ons door zowel Jan en Filip van de vorige B&B als door Federica van de huidige B&B was aangeraden, nuttigenden we daar ons voorlaatste avondmaal. Ongelooflijk lekker en een zeer goede tip! Gracie!

V.

Geplaatst door valerie26 1:36 Gearchiveerd in Italië Reacties (0)

Singin' in the rain... (part 453672?)

DAG 10 – TUORO – MONTEPULCIANO – ORO

rain 20 °C

De Vespadag ervoor werd na een verkwikkende en warme douche afgesloten met een leuk samenzijn met alle medelogés uit Nederland en met de familie waar we bij logeerden. Met z’n 11 werd er heel wat afgelachen en gedronken.
Vanmorgen moesten we helaas afscheid nemen van die leuke familie. We trekken namelijk weer verder naar onze volgende stop, bij Jan en Filip, een West-Vlaams koppel die een B&B in Oro, bij Piegaro, uibaten. Na nog enkele tips en veel succeswensen over en weer, sloeg de poort definitief achter ons dicht.
We besloten om eerst het stadje Montepulciano aan te doen en vandaar dan verder door te rijden naar Oro.
Onderweg besloten de weergoden dat ze ons nog niet genoeg gepest hadden en dus draaiden ze de watersluizen weer maar eens ‘vollen tuub’ open. In de kletterende regen arriveerden we op onze bestemming. Ook al mag zo’n oud Italiaans stadje echt de moeite waard zijn om te bezichtigen, in de stromende regen verliest het toch grotendeels zijn charme. Hier en daar wat natte foto’s genomen, veel gaan schuilen onder luifels en in winkels, het water een paar keer uit de schoenen gieten en de broeken uitwringen, meer konden we niet doen. Van pure miserie doken we dan maar een ‘winebar annex bistro’ in om even op te drogen, waar we blijkbaar niet de enigen met dat idee bleken.
Op weg naar het ministadje Oro deden ze er daarboven nóg een serieuze schep bovenop, en de binnenwegen veranderen stilaan in kleine beken. We kwamen toch zonder kleerscheuren aan in de B&B, waar onze gastheren met paraplu en al stonden te wachten buiten. De andere gasten uit Belgiëcwaren ook net gearriveerd, dus de kennismaking kon beginnen.
Ons appartement lag 5 min verderop. Filip begeleidde ons ernaartoe en gaf de rondleiding. Echt een schitterend afgewerkt appartement, maar hoe kan het ook anders, als je interieurarchitect bent?!
We besloten ons eerst wat te drogen en even te genieten van 'niets-doen', waarna we de dag afsloten in een plaatselijk, nieuw pasta-restaurant.

V.

Geplaatst door valerie26 1:47 Gearchiveerd in Italië Reacties (0)

Vroem vroem...!

DAG 9 – VESPATOCHT NAAR CORTONA & AREZZO

semi-overcast 20 °C

Na een gezellig ontbijt met onze Nederlandse buurvrouw en medelogé deden we onze helmen aan, bekeken we de te volgen route nog eens goed en sprongen we op onze kanariegele Vespa! Het stadje Cortona, de eerste tussenstop, was ons door een aantal mensen aangeraden vanwege de schoonheid en leuke winkeltjes. Op de weg ernaartoe kan je van een adembenemend uitzicht over de vallei genieten.
De dag startte nog redelijk goed qua weer, zonnig en niet te warm. Want aangezien je met die Vespa toch wel tot 80 km/uur kan rijden, waren een korte broek en T-shirt niet voldoende om de frisse wind tegen te houden.
In Cortona aangekomen, parkeerden we ons vehikel onder een rij bomen op een rond pleintje. Aan de rand daarvan bevond zich een soort balustrade waar een aantal leerling-schilders het (weeral!) magnifieke uitzicht op doek probeerden vast te leggen. We trokken bergop de stad in en stonden versteld van het feit dat er zoveel kunstnijverheid aanwezig was: schildersdoeken, galerijen, keramiek, fotografie, muziek, ... Na wat rondsnuffelen vonden we nog enkele leuke souveniertjes. Op een terrasje zagen we de wolken ondertussen samenpakken en een dreigende kleur vertonen.
Op weg naar de tweede stop, Castiglion Fiorentinó, werd ook de wind een heel stuk frisser. Dit dorpje was eigenlijk maar een ‘scheet groot’, zoals ze bij ons zeggen. Even een paar kiekjes schieten en weer op weg, naar Arezzo.
Aangezien we ondertussen gemerkt hadden dat we niet zo heel veel tijd meer over hadden voor een uitgebreid bezoek aan deze stad, bleef het bij een blitzbezoek aan een terrasje waar we het nodige vocht konden innemen en onze hoofden even rust konden gunnen. Die helmen spanden na een tijd echt tot op het pijnlijke af!
Weer op de Vespa scheerden we terug richting San Savino, waar we de Vespa netjes op tijd afleverden bij Claudia. Onderweg hadden we toch nog even mogen genieten van een plensbui’tje, de zoveelste op rij...
Ja, het heeft wel iets, met het idee rondlopen van een aangename Vespatocht, op het gemak alles rondom je bekijken, genieten van het mooie weer... Terwijl het in realiteit vooral superkoud was, proberen zoveel mogelijk insecten te vermijden die op je afgekatapulteerd worden, niet teveel tegenwringen in de bochten (ik dan vooral achterop), de drukkende pijn van de helm verbijten, en oppassen voor die gekken van Italianen die denken dat ze zich op een race-circuit bevinden! Voor de rest is zo’n Vespatocht echt aan te bevelen, hoor!

V.

Geplaatst door valerie26 1:43 Gearchiveerd in Italië Reacties (0)

Leve Italiaanse wijnen...!

DAG 6 – CHIANTISTREEK

semi-overcast 23 °C

‘Mmmmm, a zo lekker!’ ‘Hmmmm, nee, deze is nog veel beter!’ ‘Oh nee, dan moet je deze proeven!’ Tja, ... Al deze uitroepen zijn maar met één ding te verbinden: wijnproeven! Deze dag stond volledig in het teken van Vino. ’s Morgens vroeg vertrokken richting Chiantistreek, onze gids waar een volledige wijnroute in uitgestippeld stond, in de hand. De eerste stop was het kleine stadje San Gusmé. Na de auto geparkeerd te hebben, wisten we het toch weer klaar te spelen om een goeie dikke kilometer bergop in de verkeerde richting te lopen. Omdat we het uiteindelijk toch wel raar begonnen te vinden dat er nog steeds geen dorpscentrum in zicht kwam, keerden we op onze stappen terug. Al snel kwam er dan wel een klein dorpje tevoorschijn, nog half aan het ontwaken.
Castello Di Brolio was de tweede stop op de route. Een gigantisch kasteel op een nog veel groter domein, eigendom van de familie Ricasoli. Parking was er beneden voorzien aan de wijnshop. Vandaar werd er verwacht dat je eerst een steile klim bergop maakte, waarna je het kasteel kon bezoeken. Met dat ticket had je dan erna ook toegang tot de wijnshop, waar we na het proeven van de Castello Di Brioli onze voorraad insloegen.
In Gaiole in Chianti aten we een voortreffelijke plaatselijke tonijnsalade en een enorme beefstuk met rucola (én frietjes!). In een Enoteca vonden we nog wat balsamico-azijn en een plaatselijke witte wijn.
Op weg naar de eindstop van deze Chiantiroute, San Gimignano, stopten we nog even in Castellina In Chianti, waar we een stukje Tour De France meepikten via een tv in een winkel. In de wijnshop van de gekende Castellina-wijngaard proefden we deze wijn, een plaatselijke vollere wijn en een straffe Grappa (waar ondergetekende bijna in bleef!).
Het stadje San Gimignano ligt boven op een berg en was vreselijk toeristisch. Nadat je onder de toegangspoort doorliep, kwam je het ene souvenirwinkeltje na het andere tegen. Op een open en winderig pleintje hebben we een typisch bord van allerlei soorten salami en ham en bruschetta’s genuttigd.

V.

Geplaatst door valerie26 1:59 Gearchiveerd in Italië Reacties (1)

(Berichten 1 - 5 uit 10) Pagina [1] 2 »