Een Travellerspoint blog

La vita e bella...

DAG 5 - SIENA

sunny 24 °C

Gelukkig werden we de dag tevoren vriendelijk ontvangen door onze nieuwe gastvrouwen. Na de rondleiding wisten ze ons nog te vertellen dat er even verderop (‘only 5 minutes, with many flags outside’) een leuk restaurant was. Eind goed, al goed, toch voor die dag...!
Vrijdag besloten we dan om de nabije stad Siena op ons gemak te verkennen. Via een gigantische oude stenen poort/boog kom je de stad binnen. Via één van de zijstraatjes van de hoofdweg Via Del Citte kom je dan op het pronkstuk van de stad uit: Piazza Del Campo, met zijn grote ‘torre’. Op diit schelpvormig plein krioelt het van de toeristen, winkeltjes, gidsen en terrasjes. Ons enthousiasme om deze toren te beklimmen, bekoelde al snel bij het zien van de (weeral!) superlange rij die al geduldig stond aan te schuiven. We trokken dan maar één van de smalle, steile zijstraatjes in en kwamen op allerlei bezienswaardigheden uit: verschillende kerken en kathedralen, pleintjes, winkeljes, parken, het voetbalstadion van AC Siena en zelfs een heuse watergrot mèt zwanen, midden in de warme stad!
Na een dutje, een verkwikkende douche en nog een genietende blik op het adembenemende uitzicht vanuit ons hotel liepen we weer richting stad, waar we ons tegoed deden aan een lekkere spaghetti con vongole en een risotto met asperges. Op de terugtocht genoten we van een zoveelste ijsje. Wat wil je, met op bijna elke straathoek een Gelateria?!

V.

Geplaatst door valerie26 1:58 Gearchiveerd in Italië Reacties (0)

"With a little help from their friends..."

DAG 4 – LUCCA ~ PISA ~ LIVORNO ~ SIENA

rain 23 °C

De eerste etappe van onze Italië-reis zit er zo stilaan op en qua weer eindigen we zoals we begonnen: in de regen. Nog es ontbijten, de wagen gaan halen op de privé parking en dan via de smalle en veel te vaak ‘enkele richting’-steegjes tot aan de B&B om onze bagage op te pikken. Na het afscheid draaien we eerst wat (soms foutieve) rondjes in het doolhof van straatjes en pleintjes (in alle brochures staat te lezen dat je met de wagen niet in Lucca mag... Ja, amai mijn oren), maar uiteindelijk raken we toch de stad uit voor de rit richting Siena.
Onderweg gaat het eerst nog naar Pisa, waar we met onze eigen ogen es willen zien hoe scheef die toren nu wel staat (en dat is écht wel scheef!). En... alweer REGENEN! We beginnen er zo stilaan hopeloos van te worden, al trachten we van het ‘zielige’ ook het ‘grappige’ in te zien.
Jammer vinden wij ook dat alles in Pisa zo plat commercieel wordt uitgebaat (uitgebuit?) en dus houden we het daar vrij snel voor bekeken.
Opnieuw de wagen in richting Livorno, een havenstad die we ook met een snel bezoekje vereren.
Van daaruit gaat het dan richting Siena, een trip van nog goed 150 kilometer.
Als alles goed gaat, komen we daar rond 18uur aan.

En alles gaat goed! We vinden vrij snel onze Bed&Breakfast Camollia die Val voor 3 nachten reserveerde. De deur stond open, alleen was er binnen niet zo meteen iemand van de B&B te vinden... Wij dus terug naar de deur, waar er na enkele belpogingen toch een stem antwoordde. In zeer gebrekkig Engels (een algemene kwaal in Italië en Frans kennen de meesten al zéker niet...), maakte hij ons duidelijk dat hun B&B full zat en dat hij er aankwam.
“We made a reservation for 3 nights en we paid a part of it in advance”, maakte Val hem duidelijk. Maar daar was die Italiaan nog zo zeker niet van… “Can you show me ze paperzzzz…?”, ging in het typisch Italo-Engels van ‘Allo Allo’... Intussen kwam ook de padre familias zich met onze zaak bemoeien en van die zijn Engels verstond je nog minder...
Pfiewwwww.... Daar stonden we dan in een klein bureautje van een B&B in Siena, waar bleek dat al hun kamers verhuurd waren, maar dat geen daarvan voor ons voorzien was...
Daar werd Val wel efkes stil en helemaal niet goed van. De e-mails die daarover heen en weer gegaan waren, had ze helaas niet bij en bewijs in hartje Siena maar eens dat je een voorschot betaald hebt...
En op den duur begin je zelf te twijfelen natuurlijk... “Ik heb dat voorschot toch wel juist betaald...?”. “Die hebben daar toch zelf op geantwoord...?”. “Wanneer was dat ook alweer...?”. “Hoe heette die pipo ook weer die gemaild heeft...?”
We haalden onze laptop uit de wagen, maar ook daarop waren de bewijzen niet zo meteen te vinden...
Ik lach wel eens met ons Val dat zij er som uitziet als een witte pannenkoek (zij ook met mij, voor alle duidelijkheid), maar ik durf jullie te verzekeren dat zij daar in dat veel te warme bureautje echt alle kleuren van de regenboog uitsloeg... De Italiaan kreeg er zowaar zelf compassie mee...
Na veel zoeken en scrollen, vonden we uiteindelijk toch een e-mail van ergens midden april, die beantwoord was door ene Marco... !!
Intussen was ook een zoektocht gestart in de bankboekingen die El Padre voor zijn rekening had genomen en ook daar kwamen zij rond die periode op het spoor van de 72euro die inderdaad was ontvangen...! HOE die mannen hun boekhouding bijhouden, weet ik ook niet, maar dat zij er nogal met de klak naar gooien lijkt me vrij duidelijk!!
Een échte oplossing hadden we op dat moment natuurlijk nog altijd niet, want al hun kamers waren dus verhuurd. Maar de zaak lag nu wel enigszins anders: ZIJ moesten voor ons een oplossing zoeken.
Na wat heen- en weer getelefoneer – eerst wellicht met de bewuste Marco, daarna met een aantal B&B’s in de buurt die ook volzet bleken – klaarde het gezicht van Padre Camollia plots op. Hij had voor ons een kamer gevonden in een hotel van vrienden. En dat had hij kunnen regelen voor dezelfde prijs die we bij hen kregen. “It’s perfect and a much a better, you will see...”, kraaide hij.
We kregen het voorschot terugbetaald, Padre pakte zijn helm en escorteerde ons door het drukke verkeer van Siena naar het “Hotel Porta Romana”...

I.

Geplaatst door Ignace49 14:21 Gearchiveerd in Italië Reacties (0)

FOTO'S!

sunny 24 °C

Hieronder de link naar onze fotogallerij.
We kunnen ze er natuurlijk niet allemaal op posten, want het systeem is nogal traag...

http://www.travellerspoint.com/photos/gallery/users/valerie26/

Geplaatst door valerie26 15:52 Gearchiveerd in Italië Reacties (0)

Dure pintjes...!

DAG 3 – LUCCA

sunny 23 °C

Na een snel Italiaans ontbijt – soort croissant met capuccino – gaan we op zoek naar de bezienswaardigheden in het mooie, oude Lucca. Gelukkig niet in de regen deze keer, al blijven de wolken dreigend. Wij vinden het vrij zomers, maar onze gastvrouw Laura heeft een gebreide trui aangetrokken.
Middels een stevige wandeling op de muur rond Lucca, zien we de mooiste plekjes en na een uurtje stappen duiken we de stad in. Naar het Piazza Napoleone bvb., waar deze maand het Summerfestival 2011 aan de gang is. De avond voordien is daar een concert van Liza Minelli grotendeels uitgeregend en de avond na ons vertrek zal James Blunt er op het gigantisch podium staan... Vooral jammer dat we er nog niet waren voor Arcade Fire! Een zeer leuk pleintje is ook opgebouwd rond het vroegere amfitheater, met tientallen winkeltjes, restaurantjes, terrasjes, (lekker gegeten!!). We bezoeken ook de ‘Torre delle ore’, de 'Torre Guinigi', de 'Orto Botanico', ...
Wat ondergetekende al snel opvalt zijn de crapuleuze prijzen die men overal vraagt voor bier. 5 euro voor een Stella van 25cl, op een bepaalde kaart zelfs 25euro voor een Westmalle Tripel... !! Van 750cl. weliswaar, maar toch... Eén keer laat ik me toch verleiden. We vinden een terrasje waar ze een blauwe Chimay serveren voor 5euro. Daar kan ik dat nog aan spenderen, maar aan een Stella...? No way!!

I.

Geplaatst door Ignace49 14:16 Gearchiveerd in Italië Reacties (3)

Hola Paula...! (deel 2)

DAG 2 - CHATEAURENARD ~ LUCCA

storm 18 °C

’t Was echt ni zo simpel, die rit richting zon. Richting regen, eigenlijk... Zelden gezien, zoveel nattigheid! ALLE sluizen moeten ze daarboven tegelijk opengedraaid hebben, denk ik. Dit was geen regen meer, dit was de zondvloed.... UREN aan een stuk!!
De rechter rijstrook kan je dan maar beter vermijden, herinnerde ik mij een verkeerstip. Spoorvorming van de vele vrachtwagens zorgen daar dan soms voor een soort roetsjbaan. Maar het maakte allemaal niet zoveel uit, de drie rijstroken werden door deze wolkbreuk zowizo omgetoverd tot een roetsjbaan. Dat moet echt wel een ENORME WOLK geweest zijn, bedenk ik nu... We hebben wel een 3-tal uren door deze kletterende regen gereden!!! Enkel een aangepaste snelheid zorgt dan voor een beetje een veilig gevoel, maar daar trekken sommige weggebruikers zich niet echt veel van aan.
En op een bepaald moment had ik het ook zitten. Plots voel je geen enkele grip meer en blijkt je wagen zich vanzelf naar een andere rijstrook te begeven...!!! Hola Paula... !!! Een ZEER raar en beangstigend gevoel, ik kan het jullie vertellen... Zeker als je wordt omgeven door mastodonten van vrachtwagens, die vrolijk blijven verder denderen richten Zuiden.
Gelukkig ‘pakten’ de banden snel weer het asfalt vast en corrigeerde onze Nissan zichzelf in de gewenste richting. Het koud zweet was me wel even uitgebroken en ik heb een hele poos niet sneller dan 70/uur verder gereden...

I.

Geplaatst door Ignace49 15:15 Gearchiveerd in Italië Reacties (0)

(Berichten 11 - 15 uit 20) « Pagina 1 2 [3] 4 »