Een Travellerspoint blog

Singin' in the rain... (part 453672?)

DAG 10 – TUORO – MONTEPULCIANO – ORO

rain 20 °C

De Vespadag ervoor werd na een verkwikkende en warme douche afgesloten met een leuk samenzijn met alle medelogés uit Nederland en met de familie waar we bij logeerden. Met z’n 11 werd er heel wat afgelachen en gedronken.
Vanmorgen moesten we helaas afscheid nemen van die leuke familie. We trekken namelijk weer verder naar onze volgende stop, bij Jan en Filip, een West-Vlaams koppel die een B&B in Oro, bij Piegaro, uibaten. Na nog enkele tips en veel succeswensen over en weer, sloeg de poort definitief achter ons dicht.
We besloten om eerst het stadje Montepulciano aan te doen en vandaar dan verder door te rijden naar Oro.
Onderweg besloten de weergoden dat ze ons nog niet genoeg gepest hadden en dus draaiden ze de watersluizen weer maar eens ‘vollen tuub’ open. In de kletterende regen arriveerden we op onze bestemming. Ook al mag zo’n oud Italiaans stadje echt de moeite waard zijn om te bezichtigen, in de stromende regen verliest het toch grotendeels zijn charme. Hier en daar wat natte foto’s genomen, veel gaan schuilen onder luifels en in winkels, het water een paar keer uit de schoenen gieten en de broeken uitwringen, meer konden we niet doen. Van pure miserie doken we dan maar een ‘winebar annex bistro’ in om even op te drogen, waar we blijkbaar niet de enigen met dat idee bleken.
Op weg naar het ministadje Oro deden ze er daarboven nóg een serieuze schep bovenop, en de binnenwegen veranderen stilaan in kleine beken. We kwamen toch zonder kleerscheuren aan in de B&B, waar onze gastheren met paraplu en al stonden te wachten buiten. De andere gasten uit Belgiëcwaren ook net gearriveerd, dus de kennismaking kon beginnen.
Ons appartement lag 5 min verderop. Filip begeleidde ons ernaartoe en gaf de rondleiding. Echt een schitterend afgewerkt appartement, maar hoe kan het ook anders, als je interieurarchitect bent?!
We besloten ons eerst wat te drogen en even te genieten van 'niets-doen', waarna we de dag afsloten in een plaatselijk, nieuw pasta-restaurant.

V.

Geplaatst door valerie26 1:47 Gearchiveerd in Italië Reacties (0)

Vroem vroem...!

DAG 9 – VESPATOCHT NAAR CORTONA & AREZZO

semi-overcast 20 °C

Na een gezellig ontbijt met onze Nederlandse buurvrouw en medelogé deden we onze helmen aan, bekeken we de te volgen route nog eens goed en sprongen we op onze kanariegele Vespa! Het stadje Cortona, de eerste tussenstop, was ons door een aantal mensen aangeraden vanwege de schoonheid en leuke winkeltjes. Op de weg ernaartoe kan je van een adembenemend uitzicht over de vallei genieten.
De dag startte nog redelijk goed qua weer, zonnig en niet te warm. Want aangezien je met die Vespa toch wel tot 80 km/uur kan rijden, waren een korte broek en T-shirt niet voldoende om de frisse wind tegen te houden.
In Cortona aangekomen, parkeerden we ons vehikel onder een rij bomen op een rond pleintje. Aan de rand daarvan bevond zich een soort balustrade waar een aantal leerling-schilders het (weeral!) magnifieke uitzicht op doek probeerden vast te leggen. We trokken bergop de stad in en stonden versteld van het feit dat er zoveel kunstnijverheid aanwezig was: schildersdoeken, galerijen, keramiek, fotografie, muziek, ... Na wat rondsnuffelen vonden we nog enkele leuke souveniertjes. Op een terrasje zagen we de wolken ondertussen samenpakken en een dreigende kleur vertonen.
Op weg naar de tweede stop, Castiglion Fiorentinó, werd ook de wind een heel stuk frisser. Dit dorpje was eigenlijk maar een ‘scheet groot’, zoals ze bij ons zeggen. Even een paar kiekjes schieten en weer op weg, naar Arezzo.
Aangezien we ondertussen gemerkt hadden dat we niet zo heel veel tijd meer over hadden voor een uitgebreid bezoek aan deze stad, bleef het bij een blitzbezoek aan een terrasje waar we het nodige vocht konden innemen en onze hoofden even rust konden gunnen. Die helmen spanden na een tijd echt tot op het pijnlijke af!
Weer op de Vespa scheerden we terug richting San Savino, waar we de Vespa netjes op tijd afleverden bij Claudia. Onderweg hadden we toch nog even mogen genieten van een plensbui’tje, de zoveelste op rij...
Ja, het heeft wel iets, met het idee rondlopen van een aangename Vespatocht, op het gemak alles rondom je bekijken, genieten van het mooie weer... Terwijl het in realiteit vooral superkoud was, proberen zoveel mogelijk insecten te vermijden die op je afgekatapulteerd worden, niet teveel tegenwringen in de bochten (ik dan vooral achterop), de drukkende pijn van de helm verbijten, en oppassen voor die gekken van Italianen die denken dat ze zich op een race-circuit bevinden! Voor de rest is zo’n Vespatocht echt aan te bevelen, hoor!

V.

Geplaatst door valerie26 1:43 Gearchiveerd in Italië Reacties (0)

Fietsen op de heide...

DAG 8 – CASTIGLIONE DEL LAGO (TRASIMENO-MEER)

semi-overcast 23 °C

Tegen 9 uur worden we aan de ontbijttafel verwacht, die gedekt staat boven in de tuin van de familie onder een pergola. Het kwakkelweer blijft aanhouden, hoewel er voor vandaag niet veel regen voorspeld wordt... We wagen het er op om ons van onze sportiefste kant te laten zien en trekken naar het meer, waar we een mountainbike huren voor een tocht van een halve dag rond het meer. Hoewel de vriendelijke mevrouw van de fietsenzaak ons in haar leukste Italo-English verzekerde dat het allemaal goed aangeduid staat, moet je het hier eigenlijk wel allemaal zelf uitzoeken... Wij gokten te vertrekken richting zuiden en (zoals ook meestal met onze Lotto) gokten wij verkeerd. Na een tocht van al een kilometer of 10 – waarbij net niet op de autostrade verzeilden – kon Valerie er mij toch van overtuigen rechtsomkeer te maken en terug naar ons vertrekpunt te fietsen. Na wat zoeken en tasten vonden we daar uiteindelijk toch enkele rood-witte wegwijzertjes die ons op pad stuurden voor een flinke fietstocht over veelal onverharde wegen. Die tocht ging echt rond het Trasimeno-meer. Soms door stukjes bos, vaak door open velden... “Fietsen op de heide, ver van iedereen... Fietsen op de heide, jij en ik alleen...”, reed ik plots te zingen.
Het dragen van een zonnebril bleek geen overbodige luxe om de vele insekten die hier overal rondfladderden, zo goed mogelijk te trotseren. De Italiaanse muggen blijken overigens vooral mij te viseren... Iedere dag krijg ik er (vooral op mijn benen) wel een paar stevig jeukende rode bobbels bij... Onze tocht bleek hele opdracht voor niet geoefende fietsers, maar we brachten het er toch goed vanaf. Net op tijd (16u) leverden we onze vehikels heelhuids af, waarna plots de hemelsluizen maar weer es ferm open gingen....

I.

Geplaatst door Ignace49 3:01 Gearchiveerd in Italië Reacties (0)

Villa Pellegrino, Nederlandse gastvrijheid

DAG 7 – SIENA – PERUGIA - TUORO

semi-overcast 20 °C

’s Morgens voor ons laatste ontbijt was het weer inpakken geblazen om ons hotelletje in Siena te ruilen voor de volgende Bed & Breakfast in Tuoro sul Trasimeno. Dat is één van de vele mooie dorpjes op de flanken van de heuvels rond het gigantische Trasimeno-meer. Daarmee belanden we ook voor een tijdje in Umbrië, het “groene hart van Italië”.
Op weg daar naartoe, ging onze rit ook al richting Perugia, één van de belangrijkste steden in dit gebied. Alweer hadden de weergoden behoorlijk veel nattigheid in petto. Een aantal factoren – zondag, namiddag en regen – zorgden ervoor dat ons stadsbezoek nagenoeg beperkt bleef tot een etentje en wat foto’s nemen.
Van daaruit ging het dan naar de ‘Villa Pellegrino’, het levenswerk van een Nederlandse familie, die zowat 4 jaar geleden hun hebben en houden in Delft achterlieten om een nieuw leven te beginnen in Italië.
Na wat zoeken (onze Tom Tom-gidsvrouw kent ook niet àlle landweggetjes), kwamen we uiteindelijk uit aan de achterzijde van het domein, waar we hartelijk begroet werden door Marijke en haar dochter Sandra. Zij begeleidden ons naar ons verblijf achteraan de villa... Meteen viel de enorme rust op, die in en rond dit domein heerst. In de tuin van de Villa Pellegrino wordt de meeste aandacht opgeëist door Dolce & Gabano, het jonge poezenduo (pas 4 maand oud) dat rollebollend door het leven gaat...
Na een korte siësta (héérlijk bed !!) trekken we nog even naar het dorpje beneden op zoek naar een heerlijke pizza, wat ‘dolce della casa’ en een kruikje rode wijn... Méér moest dat echt niet meer zijn...

I.

Geplaatst door Ignace49 2:55 Gearchiveerd in Italië Reacties (0)

Leve Italiaanse wijnen...!

DAG 6 – CHIANTISTREEK

semi-overcast 23 °C

‘Mmmmm, a zo lekker!’ ‘Hmmmm, nee, deze is nog veel beter!’ ‘Oh nee, dan moet je deze proeven!’ Tja, ... Al deze uitroepen zijn maar met één ding te verbinden: wijnproeven! Deze dag stond volledig in het teken van Vino. ’s Morgens vroeg vertrokken richting Chiantistreek, onze gids waar een volledige wijnroute in uitgestippeld stond, in de hand. De eerste stop was het kleine stadje San Gusmé. Na de auto geparkeerd te hebben, wisten we het toch weer klaar te spelen om een goeie dikke kilometer bergop in de verkeerde richting te lopen. Omdat we het uiteindelijk toch wel raar begonnen te vinden dat er nog steeds geen dorpscentrum in zicht kwam, keerden we op onze stappen terug. Al snel kwam er dan wel een klein dorpje tevoorschijn, nog half aan het ontwaken.
Castello Di Brolio was de tweede stop op de route. Een gigantisch kasteel op een nog veel groter domein, eigendom van de familie Ricasoli. Parking was er beneden voorzien aan de wijnshop. Vandaar werd er verwacht dat je eerst een steile klim bergop maakte, waarna je het kasteel kon bezoeken. Met dat ticket had je dan erna ook toegang tot de wijnshop, waar we na het proeven van de Castello Di Brioli onze voorraad insloegen.
In Gaiole in Chianti aten we een voortreffelijke plaatselijke tonijnsalade en een enorme beefstuk met rucola (én frietjes!). In een Enoteca vonden we nog wat balsamico-azijn en een plaatselijke witte wijn.
Op weg naar de eindstop van deze Chiantiroute, San Gimignano, stopten we nog even in Castellina In Chianti, waar we een stukje Tour De France meepikten via een tv in een winkel. In de wijnshop van de gekende Castellina-wijngaard proefden we deze wijn, een plaatselijke vollere wijn en een straffe Grappa (waar ondergetekende bijna in bleef!).
Het stadje San Gimignano ligt boven op een berg en was vreselijk toeristisch. Nadat je onder de toegangspoort doorliep, kwam je het ene souvenirwinkeltje na het andere tegen. Op een open en winderig pleintje hebben we een typisch bord van allerlei soorten salami en ham en bruschetta’s genuttigd.

V.

Geplaatst door valerie26 1:59 Gearchiveerd in Italië Reacties (1)

(Berichten 6 - 10 uit 20) « Pagina 1 [2] 3 4 »